Home

lieve lieve mensen...

ik ben thuis. nu al? ja nu al.

Helaas is afgelopen zondag Janneke haar oma overleden. Morgen is de crematie dus samen zijn wij 2 dagen eerder naar huis gevlogen, zodat Janneke in alle rust nog afscheid kon nemen van haar oma.

Ik wil hierbij ook mijn medeleven betuigen aan de familie van Janneke.

We hebben een prachtige drie en een halve week gehad en ik heb vollop genoten!

Een deel van mijn hart heb ik achter gelaten in Afrika, dat moet ik dus ooit nog gaan ophalen!
Het afscheid van de kinderen viel mij heel zwaar, het idee dat je ze pas weer zult zien als ze ouder zijn (als mijn leven dat toelaat) viel mij erg zwaar.

Vooral het afscheid met Siyanda was erg moeilijk. Hij moest heel erg huilen en dat maakte het er voor mij niet gemakkelijker op om hem achter te laten. Soms heb je gewoon een hele sterke band met iemand, dit was het!

lieve lieve schatten!

over 10 nachtjes slapen is het al weer zover... dan ben ik thuis. toch blijf ik jullie schrijven.. het is nu alweer bijna een week geleden dat ik heb geschreven, maar het is zo druk hier..

ik zal beginnen bij de vrijwilligersdag van vorige week woensdag:
de vrijwilligersdag is een dag waarop alle vrijwilligers van bemore samen komen om alle projecten af te gaan.
heel inspirerend... ik zal deze dag kort maar krachtig samen vatten:
janneke en ik zijn van project naar project gewisseld, maar ik denk dat het zo heeft moeten zijn dat we hier zijn. ik heb echt het gevoel dat ik hier op mn plek ben, en ik kan jullie verklappen dat dat een ge-wel-dig gevoel is.

donderdag:
's ochtends hebben we spelletjes gespeeld met de kleinste, heel erg leuk!
's middags zijn we naar de bios geweest met de jongens en meisjes van 8 t/m 11. ook heel erg leuk!

vrijdag / ma ochtend:

Lieve mensen, zo veel te vertellen over zn korte tijd!
Ten eerste wil ik beginnen met jullie te vertellen hoe gelukkig ik mij voel. Dat ik hier mag zijn, maar ook met jullie! Zoveel lieve reacties...

Dan even een huishoudelijke mededeling.. Ik had belooft aan mams, bij het volgende bericht zitten foto's. Dit gaat helaas niet lukken, er zit een virus op de computer!? Dat houd in, zodra je je camera op de computer aansluit, het virus op je camera zit, en al je foto's wegzijn. Dat is niet de bedoeling, dus jullie zullen nog even geduld moeten hebben!

Ook nog even een ' grapje ' tussendoor...

Lieve allemaal..

Soms moet je even wat kwijt, dan bel je je moeder:P of schrijf je een weblog.. in mijn geval beide, Omdat ik jullie allemaal op de hoogte wil houden en jullie wil vertellen dat het niet alleen maar leuk is hier.

Gister ochtend..
We zouden naar het strand gaan, maar mijn huismoeder kwam naar me toe om te vragen of ik met een aantal zieke kindjes mee wilde naar het ziekenhuis. Tuurlijk wilde ik dat doen, zij moest zelf op de andere kinderen passen en kon daarom niet mee.
Met 3 zieke kindjes gingen we toen oppad (janneke was er ook bij, gelukkig!)
Eerst zal ik jullie vertellen over hoe het daar in een ziekenhuis aan toe gaat.. dat is namelijk heel anders als in nederland. Je komt daar met een afspraak voor een dag binnen, niet voor een tijd.. Dus (als je massel hebt) wacht je van 8u 's ochtens tot 5u 's middags tot je aan de beurt bent, heb je geen massel, dan kun je de volgende dag terug komen!

Lieve allemaal,

hier issie dan mn eerste bericht vanuit Zuid Afrika...
we hebben gewoon goed internet hier, dus daar lag het niet aan.. alleen weinig tijd;)

Maar het is zover... ik ben verlieft geworden op n Afrikaan.
Ik kan m gelukkig oprollen in mn koffer en is hij 4 jaar oud;)
hahaha, was n grapje.. ze zijn hier allemaal even leuk en lief.

Ik heb zoveel meegemaakt al in die korte tijd dat ik hier nu ben. Als eerste natuurlijk heel veel info, over aids/HIV maar ook over de kinderen hier, en hoe mop is opgericht ect.

Ook heb ik een eigen huisje met kindjes toegewezen gekregen waar ik overdag mee kan spelen en waar ik n beetje op moet passen enzo.
Echt allemaal schatten.

Verder slaap ik in 1 huisje samen met Jannke, Annemiek en Marjolein.
En de andere vrijwilligers slapen in het huisje naast ons.

lieve mensen!

vandaag is het dan zover...

over een paar uurtjes zit ik in het vliegtuig!
Ik kan niet meer wachten!:P

Dit is het laatste berichtje dat ik vanuit nederland schrijf.. ik hoop dat ik daar ook zo vaak mogelijk mijn belevenissen met jullie kan delen!

Mijn mam hou ik op de hoogte via sms. Dus als het je allemaal te lang duurt voor je iets van me hoort, kun je gewoon eve met mn mam bellen;)

Tot over 4 weken allemaal!!!

Heel veel liefs, Tessa

Lieve mensen,

Het is bijna zover... Telkens als ik er over nadenk gaan er kriebels door me buik, ik vind het ontzettend spannend, leuk, emotioneel... alles tegelijk voel ik maar het preciese gevoel is niet te omschrijven.
Ik heb geen idee hoe het daar is en wat ik me erbij voor moet stellen.
Van een aantal mensen heb ik al "afscheid" genomen, het klinkt misschien n beetje raar, aangezien ik maar 4 weekjes wegga maar zo voelt het niet. Ik heb het idee alsof ik een wereldreis ga maken.

Wauw, ik ga naar Afrika... en al over 7 dagen.
Alles is al gedaan.. ik ben er klaar voor!

Het project waar ik al een jaar mee bezig ben kan nu eindlijk beginnen.
Mijn avontuur, ons avontuur! Janneke... ik ben zo blij dat zij met me meegaat!
Wat een topmens:) Jannie, als je dit leest... daar gaan we dan, ons avontuur!

Mensen.. daar ga ik, op naar de mooiste ervaring in mijn jonge leven!

Lieve mensen,

Tja, waar zal ik is beginnen....

Een tijdje geleden kregen Janneke en ik te horen dat Sinethemba zou sluiten wegens verbouwing. Dit had ook gevolgen voor onze reis naar Afrika.

Wij baalde als een stekker, maar er zou een oplossing voor ons worden gevonden...
wij wachten, nog langer wachten... nogmaals terug gebeld met be more.

Er was nog niets gevonden voor ons samen. Sh*t!

Een week later werden we terug gebeld, ik dacht.. mooi! goed nieuws is comming!
niet dus...

We kregen de keus om apart te gaan, dus dat houd in allebij naar een ander project wat dicht bij elkaar in de buurt zou zijn, dat werd een duidelijke nee!
Maar, de andere keus was, dan gaan jullie niet.

Dat was ook niet de bedoeling natuurijk! Maar met al deze gebeurtenissen waren wij wel een beetje klaar en ontzettend boos.

Lieve mensen,

Zoals ik al eerder heb geschreven op mijn site hebben we op de volleybal een eindfeest gegeven in het teken van, Be the difference Be More!
Dit is een groot succes geworden, met meer dan 130 feestgangers was het een echt feest.

Dit is wat de volleybal club schreef:

Het eindfeest is weer een groot succes geworden. Het feest stond dit keer in teken van Be More, Be the difference, een initiatief waarover reeds eerder op deze site melding is gemaakt. Een gedeelte van de entree-opbrengsten werd aan dit doel beschikbaar gesteld. Tevens was er een loterij, mogelijk gemaakt door de vele sponsors die prijzen beschikbaar hebben gesteld. De totale opbrengst van deze avond was €753,40, een geweldig resultaat. Onder leiding van DJ Mitch gingen de voetjes van de vloer. Om 01.00 uur ging het licht aan en kon de organisatie terugkijken op een geslaagd festijn.

Hallo allemaal!

Zoals ik al eerder schreef was er een plan om het jaarlijkse eindfeest van de volleybalvereniging te veranderen in een benefietfeest.

DIT IS GELUKT!!!

Janneke en ik waren zo blij met dit nieuws dat we gelijk aan het brainstormen zijn gegaan! En het mooie van dit alles is, z'n beetje al onse ideeën werden in dank afgenomen!

De dames van de feestcommissie (die met onse hulp het feest organiseren) waren net zo enthousiast als wij, en er zijn gelijk grote plannen gemaakt!

Zo is er bijvoorbeeld op het feest:
- een loterij met prachtige prijsen
- een lekkere snack
- potjes om in te doneren
- DJ MITCH!
En dit allemaal is voor het goede doel, de vrouwen en kinderen van Sinethemba!
Ook een deel van de kaartjes zal naar Sinethemba gaan.

Ik ben op van enthousiastme!
haha,

Beste lezer,
Zoals de meeste van jullie wel weten ga ik deze zomer naar Zuid-Afrika, om daar vrijwilligers werk te gaan doen. Ik zal even in het kort uitleggen wat daarvan dan de bedoeling is:

Sinethemba Shelter is een crisis-centrum voor vrouwen en kinderen die meestal thuis mishandeld of misbruikt worden. Het centrum zelf biedt plek aan zo'n tien tot twintig vrouwen en kinderen, die tijdelijk worden opgevangen.
Sinethemba begeleidt daarnaast talloze vrouwen uit de gemeenschap bij hun rechtszaak, ondersteunt ze in hun vaak moeilijke beslissing en traint ze om op eigen benen te staan.
Veel van het werk wordt gedaan in de arme communities rondom Ifafa, zo'n 30 minuten rijden ten zuiden van Durban, waar mishandeling en misbruik helaas erg veel voorkomen. In de afgelopen vier jaar zijn al ruim 640 vrouwen en kinderen door het centrum geholpen, op allerlei manieren
Naja, kort:P...

Beste lezers!!

Goh, wow! wat een enthousiasme voor wat ik ga doen, en wat leven jullie allemaal mee! echt geweldig...

Janneke en ik hebben gister avond de eerste stap gezet opweg naar veel geld voor Sinethemba!!!

Net heb ik een mail gestuurd om toestemming te vragen om het eindfeest van volleybalvereniging huizen, te veranderen in een benefietfeest om voor de vrouwen en kinderen in Afrika wat geld te verzamelen,

Ik wacht met spanning op bericht van de bestuursvergadering, ik laat het jullie weten!!!.........

Liefs,Tessa

Hee Daar!

Het is definitief! Op 18 Juli 2010 ga ik samen met Janneke naar Zuid-Afrika, om daar vrijwiliigerswerk te gaan doen. Het project waar we naar toe gaan heet Sinethemba.

Sinethemba Shelter is een crisis-centrum voor vrouwen en kinderen die meestal thuis mishandeld of misbruikt worden. Het centrum zelf biedt plek aan zo'n tien tot twintig vrouwen en kinderen, die tijdelijk worden opgevangen.

Sinethemba begeleidt daarnaast talloze vrouwen uit de gemeenschap bij hun rechtszaak, ondersteunt ze in hun vaak moeilijke beslissing en traint ze om op eigen benen te staan.
Veel van het werk wordt gedaan in de arme communities rondom Ifafa, zo'n 30 minuten rijden ten zuiden van Durban, waar mishandeling en misbruik helaas erg veel voorkomen. In de afgelopen vier jaar zijn al ruim 640 vrouwen en kinderen door het centrum geholpen, op allerlei manieren.